2023.07.05 Chiba Lotte Marines Vs Seibu Lions

ทัวร์สนามอีกแล้ว
ต่อกันด้วยทริปข้ามจังหวัด ฝากกระเป๋าใบใหญ่ไว้โรงแรมเดิมแล้วมาแต่ตัวกับหัวใจ 
โดนกูเกิ้ลแกงไปเท่าไหร่กับการเดินก็ไม่รู้
แต่ที่รู้ทางตรงก็มี แต่คุณพี่เค้าชอบให้เดินอ้อม จะได้ออกกำลังกาย

จากตรงโตเกียวโดม ก็นั่งรถไฟจากซุยโดบาฉิjr ต่อรถตามแม้ปมาเรื่อยๆ ที่นิชิฟุนาบาฉิ มินามิฟุนาบาฉิ
มาจนถึงสถานีไคฮิมมาคุฮาริ
ออกมาจากสถานีก็จะมีน้องๆคอยต้อนรับอยู่ ไม่ต้องกังวล มั่นใจว่าถึงชัวร์แน่นอน

ข้างๆสถานีมี Outlet ก็เดินไปก่อน ได้ของมาเยอะเหมือนกัน
แม้ค่าเงินตอนนี้จะถูกเว่อ แต่ของในเอาท์เล็ทก็ไม่ได้ถูก แนะนำให้ซื้อที่ไทยต่อไปนะ

ความแกงของกูเกิ้ลแม้ปยังไม่จบเท่านี้
นี่ตั้งจากสถานีไปที่โรงแรมใกล้ๆสนาม เพราะจะเอาของไปเก็บ จะได้มาเดินตัวปลิว ช้อปปิ้งต่อ

นางให้ดิชั้นเดินเข้าสวนค่ะ ต้องจ่ายค่าเข้าสวนด้วย คุณพระ
ไหนๆก็ไหนๆแล้วในสวนมีกิจกรรมชงชา ก็เข้าร่วมด้วยไปเลยจุกๆ (จ่ายเงินเพิ่ม600เยน)

คุณพี่นำทางชั้นเข้ามาในนี้ทำไม

แล้วตอนกลางวันเวลาไม่มีแข่ง เมืองนี้เหมือนเมืองร้าง ออกจากสวนมาแล้วเคว้งมาก

ดิชั้นสามารถถามทางจากใครได้บ้าง รถไม่มี คนไม่มี 

แต่ตึกสูงๆนั่นแหละคือจุดหมายเรา ที่นี่ลมแรงจนร่มจะหัก สมกับเป็นเมืองริมทะเล

เมื่อเรามาถึงโรงแรมแล้วก็

ฮัลโหลวโซโซมารีนจากชั้น 38ค่ะ จะเห็นได้ว่าสนามอยู่ติดทะเลจริง เป็น Mapsยาก ของวงการ NPB
ทั้งลมทั้งฝน 

ตอนแรกว่าจะออกไปเดินเล่นข้างนอก แต่ฝนตกกกกกก ไปไหนไม่ได้ละ
ก็เลยเดินช้อปในโรงแรมไปขำๆ ดีที่ที่นี่มีครบทุกอย่าง 

โรงแรมนี้ใกล้สนามโซโซมารีนที่สุดแล้วในความคิดเรา 

ฝนยังไม่หยุดตกเลย แต่บ่ายสามครึ่งเราก็เริ่มเดินออกจากโรงแรมเพื่อไปโซโซ 
เราจะต้องช้อปปิ้งในช้อปก่อน เลยต้องไปสแตนบาย

ออกจากโรงแรมก็เดินตามทาง และขึ้นสะพานลอยเพื่อไปที่สนาม

และในที่สุดก็มาถึงสนามโซโซมารีน ซึ่งเป็นสนามของทีมชีบ้าล้อตเต้มารีนส์

แล้วคือ ฝนก็ยังไม่หยุดตก ก็เลยวิ่งเข้าช้อปมารีนส์ไปช้อปปิ้ง ของเยอะมากๆๆๆ อลังการ มีช้อปใหญ่ข้างล่าง และช้อปเล็กข้างบน 
จริงๆเค้าห้ามถ่ายรูปของที่ตั้งโชว์ แต่นี่ถ่ายเก็บเอาไว้ เพราะถ่ายตอนจะจ่ายตังของตัวเอง 

อันนี้แค่รอบแรก ดิชั้นเข้าหลายรอบเพราะว่าง ไม่รู้จะทำไร

แล้วก็มาถ่ายรูปที่ป้าย เวลคัมทูโซโซมารีนสเตเดียม
กว่าจะรอจังหวะไม่มีคนได้ รอนานมาก

ด้วยความที่ฝนตกเนอะ เค้าก็เปิดสนามให้ก่อน ก็เลยเดินเข้าสนามไปด้วยความหิวโหย

กางแคทตาลอกเมนูให้ดู 

เมนูแนะนำของสนามนี้นะคะ 
โอจิมัตฉะเฟรบเป้ เพิ่งเปิดตัวเมนูเมื่อไม่นานมานี้
แต่ขายดีมาก เพราะคนโปรดิวซ์เมนูนั้นรักในมัตฉะจริงๆ

เป็นชาเขียวถั่วแดงที่ไม่ขมจนเกินไปและไม่หวานจนเกินไป พอดีมากๆ
แต่ข้างบนไม่น่าเป็นวิปครีมเลย นี่ไม่กินอ่ะ  

ส่วนเมนูโรกิก็อร่อย เป็นน้ำพันซ์มั้ง จำไม่ได้

ส่วนอาหารคาว จริงๆตั้งใจจะกินหลายอย่างมาก
แต่แค่เมนูข้าวหน้าเนื้อโอจิมะจานเดียวก็อิ่มจนขิตแล้ว

ไม่สามารถกินอย่างอื่นได้เลยค่ะ อร่อยดี

แบบข้าวกล่องมาคุง เป็นอีกสิ่งที่อยากกินมากเพราะได้ผ้าด้วย แต่อิ่มแล้ว
ถ้าซื้อมาอีกก็ฟู้ดเวสเนอะ เลยไม่เอาดีกว่า


ซื้อเมนูคอลแลปที่สนามนี้แล้วจะได้ซองสุ่มการ์ดพิเศษของเมมเบอร์นะคะ 
นี่ซื้อมาแล้วก็ได้คู่แบตเตอร์รี่ พี่โค กับน้องโรกิเลย 

รอบๆสนามข้างในเค้าก็มีโมเม้นน่ารักๆของผู้เล่นแปะไว้เต็มผนัง
ดิชั้นถ่ายมาแค่นี้ค่ะ 

มีนิตยสารแจกฟรีของเดือน7 ด้วย หน้าปกเป็น เบอร์13กับเบอร์1 
แน่จริงคุณพี่พาเบอร์ 13มาเล่นทีม1 สิคะ ดิชั้นอยากเจอค่ะ

เอาจริงๆนั่งแบบตุ้มๆต่อมๆว่า เอออออ เกมจะยกเลิกไหม ฝนเทตลอด
ตั้งแต่มานั่งก็ต้องวิ่งกลับไปซื้อเสื้อกันฝนที่ช้อปเล็ก ขายแพงมากกก 900 เยนแน่ะ

เกมส์วันนี้เป็นการแข่งระหว่างเจ้าบ้าน ชิบะล็อตเต้มารีนส์ VS ไซตามะเซบุไลอ้อน
จองตั๋วไว้นานแล้ว จองไว้หน้าๆ ฝั่งเบส3 ที่มันควรจะเป็นของกองเชียร์เซบุ
(แต่รอบข้างรายล้อมด้วยกองเชียร์โรกิ)

สตาร์ทของทางมารีนส์คือ
ตำนานผู้ทำเพอเฟคเกมเมื่อปีที่แล้ว อย่าง ซาซากิโรกิ (เบอร์17)
ปีศาจเรวะ ผู้ปาได้ 165  ปาเร็วสุดใน npb ตอนนี้

ส่วนสตาร์ทของทางเซบุ คือไทระเกมเม่อ รีลิฟชื่อดังหลายรางวัล
ที่เพิ่งเปลี่ยนมาเป็นสตาร์ทในซีซั่นนี้ 

ต้องบอกว่า เกมตึงมาก 
เริ่มอินนิ่งแรก โตโนะซากิ กับเกนดะ ฮิตได้ทั้งคู่ แต่ 3 คนที่เหลือ มารับประทานสไตรค์เอาท์จากโรกิ
ทั้งเกมโรกิปาไป 8 อินนิ่ง เก็บไป 11k เสียไปเพียง 5 ฮิตเท่านั้น

ส่วนไทระเกมเม่อ วันนี้ก็ไม่ได้ปาแย่ เสียไปเพียง 2 รันใน 7 อินนิ่ง
เสียดายที่แบตเตอร์ไม่ทำแต้มให้เค้าเลย 

ท้องฟ้าคือแบบนี้ตลอดการแข่ง

วันนี้นั่งฝั่งเซบุอยู่ก็คุ้มอยู่นะ ได้เห็นฮิรุมะเบอร์9 (เด็กอุระวะกักขุอินเก่า วาเซดะเก่า)
แล้วก็เจ้าฮิรานุมะเบอร์ 31ด้วย (เอซสึรึกะเคฮิ แช้มป์เซมบัตสึ2015)

เจอพี่นากามุระด้วย 

จบเกมเลยได้ไหม 

ชีบ้าล้อตเต้ ชนะไปด้วยคะแนน 2-1 รัน
เขาตั้งเวทีสัมฮีโร่ไว้ฝั่งนู้น นี่ก็ขี้เกียจลุกไปถ่าย ได้ภาพมาประมาณนี้

โรกิเก่งจริมๆ   จริงๆไทระก็เก่งนะ พิทเชอร์เก่งทั้งคู่เลย 

แล้วเกมนี้ก็ไวมากๆๆๆ จำได้ว่าจบประมาณทุ่มกว่าๆเอง
คือว่างอ่ะไม่อยากให้รีบจบ

และขณะกำลังนั่งดูเกมอยู่ ไถเว็บก็ประกาศว่า เกมพรุ่งนี้ ใครเป็นสตาร์ท ปรากฎว่าชื่อโอจิมะคาสึยะ
ดิชั้นรีบพุ่งไปที่ช้อป เพราะแอบบนในใจว่า ถ้าเกมพรุ่งนี้เป็นโอจิมะ จะซื้อเสื้อ BSW
ได้มาเฉยเลยยยย มุแง นี่แฟนคลับมารีนรึเปล่า เข้าช้อปเขาไปกี่รอบ ถามใจ ฮือๆ

แล้วก็ดันเคยบนไว้อีกว่า ถ้าเจอโอจิมะในทริปนี้
จะโคฟเวอร์เป็นล้อตเต้แฟน 1 เดือน

เลยต้องเริ่มปฏิบัติการเริ่มทำตัวเป็นล้อตเต้แฟนตั้งแต่ 6 กรกฎาคม 2023 เป็นต้นไป 

อะไรไม่รู้วันนี้ มาตากฝน ฝนตกตลอดเกม เป็นตกแบบน่ารำคาน ปรอยๆ

หน้าสนามมียะไต ขายอาหารไทยด้วย เดินดูเฉยๆๆๆ เพราะอิ่มมากๆอยู่เร้ย

ปิดท้ายด้วยวิวกลางคืน
เวิ้งนั้นรถติดมาก ดีที่เดินกลับโรงแรมได้แปปเดียว รู้สึกชนะ 

2023.07.04 Rakuten Eagles Vs Orix Buffaloes

ห่างหายไปนานกับการรีพอร์ตจากสนาม เพราะนังโควิดตัวดี
(วันนี้รูปค่อนข้างเยอะ)

ด้วยความที่คิดถึงโตเกียวโดมมากๆ พอเห็นระกุเต็นอีเกิ้ลประกาศว่าขอเช่าโดมแข่งเป็นเจ้าบ้าน
ในรอบ 4หรือ5ปี เนี่ยแหละ ตอนต้นปีก็เลยเผลอกดจองตั๋วสนามไปก่อน
ไปได้หรือไม่ได้ค่อยว่ากัน ฉันต้องได้ที่นั่งดีๆ 
ไปๆมาๆก็เกิดทริปด่วนเที่ยวคนเดียว แบบไม่คาดคิด 

แต่จริงๆติดขัดตั้งแต่ขึ้นเครื่องบินละ ไปถึงสนามบินด้วยความดีเลย์
พายุเข้าทั้งคืน สัญญาณรัดเข็มขัดถี่มากแทบไม่ได้นอน

ก่อนเข้าไปในสนามก็มารีวิวนอกสนาม

ถ่ายจากหน้าสนามตอนเที่ยงครึ่ง ไม่แน่ใจว่าเค้าต่อแถวอะไรกัน
ปรากฎว่าพี่สาวพี่ชายรันคิวกันเข้าช้อปนกแดงหน้าโตเกียวโดม คุณพี่ทำเพื่อไร คุณพี่ต้องการซื้อไรกันคะ เค้าเปิดบ่ายสามครึ่งปะนะ

ทำไมชั้นไม่รู้
แต่แน่นอนว่า รันคิวตั้งแต่เที่ยง ผมไม่เอาแน่นอน ใครไหวไปก่อนนิ

นี่ไม่ได้กินอะไรแต่เช้า เลยเดินหาของกิน แต่ไม่มีร้านอะไรที่อยากกินแล้วคนน้อยเลย
ก็เลยไม่ได้กิน คิวยาวนัก คุณพี่ไม่ได้เงินดิชั้น

กลับ รร. มาบ่ายกว่าๆ ว่างมาก เลยไปนั่งกินซิสเลอร์ในโรงแรม หลีกหนีสังคม
เพราะส่องหน้าร้านละคนน้อยดี บุฟสลัดคร่าเวลาไปเรื่อยๆ

จนบ่ายสองเลยเดินออกมากำลังมาจ่ายตัง 

พบเจอคุณภรรยาน้องมัตสึอิ กับลูกคนเร้กๆที่หน้ากลมผมบางๆ อยู่ในร้าน นั่งป้อนข้าวกันน่ารักเชียว 

รอบนี้เผลอใจจองโรงแรมโตเกียวโดมไป โดยไม่หวั่นความแพง 
ห้องกว้างดีไม่เหมือนโรงแรมญี่ปุ่นเท่าไหร่
เราไปคนเดียว ต้องปลอดภัย ใกล้ สะดวก ไว้ก่อนเป็นยอดดี เผื่อเกมเลิกช้า ขี้เกียจขึ้นรถไฟ
วิวจากห้องชั้น 18 ก็จะประมาณนี้

ตอนทำแพลน ดูเหมือนจะไกลจากโดม แต่จริงๆเดินออกจากโรงแรมก็มีทางเดินไปถึงโดมเลย

แอบส่องพี่ครัชจากห้อง 
ตรงหน้าลานเค้าก็มีกิจกรรมกันตั้งแต่บ่ายแก่ๆ
ไม่สนแดดไม่แคร์ความร้อน34องศา นิฮงจินสู้กันมาก

 

ถ่ายจากมุมไกลแล้วคิดอยากร่วมกิจกรรมบ้าง เลยเดินลงไปข้างล่างบ้าง

ปรากฏว่าเค้ามีรันคิวต่อแถวเพื่อถ่ายรูปกับมาสคอตทีมอีเกิ้ล พี่คลัทช์ คลัทจิน่า และดีเจสวิตช์
แต่พอเรามาถึง สต๊าฟถือป้ายว่าไม่รับคิวแล้ว
(มิน่าเค้าเลยมาเข้าคิวกันตั้งแต่แดดร้อนๆ )
ถึงเราจะไม่ได้ถ่ายรูปกับมาสคอต เราก็ยืนรอจนได้แปะมือกับพี่คลัทช์ ตอนจบกิจกรรม 
คนดังเนอะ คิวเยอะเป็นธรรมดา

ด้วยความที่มันร้อนมากกๆๆๆๆ แล้วกว่าจะถึงเวลาแข่งคือ 18.00 ก็เลยไปเดินช้อปปิ้งแถวนั้นก่อน

แสร้งว่าช้อปปิ้งนิดๆ  แต่จริงๆซื้อมาเยอะ 
ผ้าเชียร์เบอร์18 เหลือ1000เยนเท่านั้น เลยกวาดๆมา แล้วก็หยิบผ้าเชียร์มาอีกหลายคนที่ชอบ
ซื้อของซักพักก็ กลับ รร.อีกจ้า ไปเก็บของไปจัดของแต่งตัว
ชิลปะ สโลว์ไลฟ์ปะ โดมอยู่หน้าบ้านไรงี้

ชนะไม่ชนะไม่รู้ Props เราต้องพร้อม 
เดรสโค้ดวันนี้
ถึงแม้ว่าอีเกิ้ลจะเป็นเจ้าบ้าน แต่เค้าขอให้ใส่เสื้อสีแดงแบบ Crimson Red แหละ
ก็ใส่ไว้แล้วข้างในนะ แต่ขอใส่สีขาวไปก่อน เพราะเป็นเบอร์น้องมัตสึอิ

ทางเข้าเขาก็จะมีเสื้อ  Crimson Red แจก 30,000 ตัว สำหรับคนที่ไปแรกๆ แกนคิวอาร์โค้ดได้เลยหน้าสนาม ยังไม่ต้องเข้าโดมก็ได้

หน้าสนามเค้าก็จะมีบอกว่า ใครแข่งกับใคร

ส่วนรอบๆสนามก็มีป้ายไฟวนๆ เป็นรูปนักกีฬา

ขอตัดไปที่ทางเข้าสนามเลย รอบนี้เราจองไปแถวหน้าของไรท์สแตน 
เกมจะเป็นไงไม่รู้ ขอไปเต้นข้างหลัง
ทางโตเกียวโดมก็เลยให้เข้ามาทางเกท 25 ซึ่งทางเข้าจะอยู่แยกออกไปอีกฝั่ง เป็นเกทของเจ้าบ้านเค้า

นี่ไม่เคยเข้าทางนี้มาก่อน ปกติจะอยู่แต่แถวอินฟิลด์ ก็ถือว่าได้รับชมประวัติศาสตร์เจ้าบ้าน 
ของกินเยอะมาก แต่อีเกิ้ลไม่ยอมเอาเมนูคอลแลปมาขาย อดกินข้าวหมูทอดน้องมัตเลย

ทักทายจากไรท์สแตนด์เฟิสทามฮะ  ด้วยพลังของเมนโวค่อล สัญญาว่าจะร้องทุกเพลง

เกมนี้ตั๋ว Sold out ทุกที่นั่งด้วย จะเปลี่ยนที่นั่งก็กลับตัวไม่ทันแล้ว
นั่งๆอยู่ก็เจอน้องชายของมัตสึอิยูกิ น้องคาสึกิมายืนถ่ายรูปอยู่ตรงหน้าเลย
บุญนะเนี่ยเอาดีๆ
แต่ด้วยความเกรงใจก็ไม่กล้าเรียก เพราะเค้ามากับภรรยาเค้า 

เริ่มเกมสตาร์ทด้วยพิทเชอร์ทานากะมาซาฮิโระ (มาคุง) เบอร์ 18 เอซใหญ่แห่งระกุเต็นอีเกิ้ล 

ส่วนพิทเชอร์ฝ่ายบัฟ เป็น ยามะซากิซาจิยะ เบอร์ 11 สุดหล่อปาซ้าย นิโตริวบ้านบัฟ

เกมนี้โอโกเป็นไรท์แหละ ระหว่างดูเกมก็ฮัลโหลว โอโกวววว 
ซักพักก็เปลี่ยนเป็นทาเกโร่สุดหล่อ

เกมนี้พีคมากในครึ่งแรกแบบกลัวคนดูไม่คุ้ม 
อินนิ่งแรก บัฟทำแต้มไป 5 รัน ตีจนวนครบไม้ 
กองเชียร์ทางนี้เหี่ยวกันทั้งแถบแทบอยากกรี๊ดดดด

นักกีฬาบัฟคึกมาก สงสัยนานๆได้เข้าโตเกียว

โดยเฉพาะทงงู เกมนี้เปิดมาอินนิ่งแรกก็ทำ Grand Slam ไม่พอ
อินนิ่ง 4 ยังทำ 2รันโฮมรันอีก วันนี้เธอจะมากไปแล้วทงงู

หลังจากหมดพลังกับการเชียร์ไปสามอินนิ่ง

เลยไปซื้อโมนากะ ของดีโตเกียวโดม มากินย้อมใจ 
ใครไปโตเกียวโดม ขอแนะนำโมนากะคับ อร่อยทั้งสองรส

ส่วนทางอีเกิ้ล จากที่โดนนำ 6-0
ในอินนิ่ง 3  เค้าฮึดสู้ เค้าทำให้เราได้มีกำลังใจในการร้องเพลง ทำแต้มคืนมา 2 แต้ม
ส่วนอินนิ่ง 4 ยัยบัฟเค้าก็ทำเพิ่มอีก3

อินนิ่ง 4 ครึ่งหลังเราก็ไม่น้อยหน้า มี Grand Slam จากกัปตันอะสะมุระเหมือนกันนนน
เกมนี้มันอะไรกัน แต้มนัวมากกกกก

เกมนัวขนาดไหน แนะนำให้ดูสกอร์บอร์ด จำนวนฮิตจำนวนตี มันพอๆกันแหละ 

แต่แค่คะแนนไม่เท่ากัน

ใจคนอยู่ในสนามมันไปหมดละ 
ของระกุเต็น มาคุงปาถึงจบ อินนิ่ง 4 เท่านั้น ที่เหลือปล่อยรีลิฟลงมาต่อ
มีน้อง อุจิ 69  ชาโฮ43 วัปปี้ 31 โซระ 56 และซาไก 26
อยากบอกว่า รีลิฟเราเกมนี้เก่งมากๆๆๆๆ
อินนิ่ง 5-9 บัฟทำไปแค่ฮิตเดียวเท่านั้น

น้องอุจิขายาวมากกก

ส่วนทางบัฟ รีลิฟก็ทรงงานหนักเช่นกัน ซาจิยะปาไป 3.1อินนิ่ง
โค้ชเห็นแววแจกต่อแน่นอน เลยเปลี่ยนตัวเป็นโคงิตะ
แต่ที่น่าเศร้าคือ เขามาล้างรันเนอร์บนเบสที่ซาจิปล่อยทิ้งไว้หมดเลย
จากแกรนสแลมของอะสะมุระ 

คนที่ได้ Win คือ อุดะกะวะ แบบงงๆ 
ตัดจบเลย ท้อมากเหน่ยมาก บัฟชนะไป 9-7รัน

ส่วนทางนี้ก็เศร้าไปตามระเบียบเพราะ
เมื่อทีมไม่ชนะ ก็ไม่ได้เห็นหน้าน้องมัตสึอิลงมาเก็บเซฟ 

ออกมาสำรวจรอบโตเกียวโดมตอนที่ทุกคนกำลังกลับ

ก็คือไม่รู้จะไปไหน เคว้งมาก จบเกมก็กลับห้องเลย 

ขอลาไปด้วยวิวจากห้องชั้น18 เช่นเดิม เพราะไม่ได้ไปไหนจริงๆ

แล้วก็เช่าโดมกันไว้วันเดียว วันต่อไปทางอีเกิ้ลกลับโมบายป้าก ไปเซนไดต่อ

Senbatsu 2023.04.01

สวัสดีวันเอพริลฟูลเดย์ กับการแข่งขันเซมบัตสึโคชิเอ็ง ครั้งที่ 95 รอบชิงชนะเลิศ 

Yamanashi Gakuin  VS Hotoku Gakuen

ยามานาชิกักขุอิน ที่คาดหวังจะได้แชมป์เป็นครั้งแรกของจังหวัดยามานาชิ
และโฮโตขุกักขุเอ็น ที่เมื่อวาน โกงความตาย พลิกมาจากตามอยู่ 5 แต้ม แถมปลดล้อกตัวเองด้วยการเอาชนะโอซาก้าโทอิงและตีได้แต้มจากมาเอดะ เอซโอซาก้าโทอิงมาได้

ภาพรวมสองโรงเรียนนี้จากสำนักข่าวหลายสำนัก เป็นทีมเกรด A ทั้งคู่
สถิติทีมจากจังหวัดยามานาชิ เจอทีมจากจังหวัดเฮียวโกะ ในเซมบัตสึ
ยามานาชิ ชนะ 3 แพ้ 3 
ทางยามานาชิ ขึ้นชื่อเรื่องการป้องกัน ศูนย์กลางอยู่ที่เอซ ฮายาชิ เคนโกะ และแบตติ้งไลน์คุณภาพดี ที่สามารถพลิกชนะโคเรียวได้ 
ส่วนทางโฮโตขุ ถึงป้องกันจะไม่ดีเท่ายามานาชิแถมเอซน่าจะอยู่ในสภาพที่ไม่ดี  แต่สายตีไม่ว่าจะไม้ไหน ตั้งแต่ไม้ 1-9 ทุกคนสามารถตีได้หมด
เป็นทีมที่ชนะทั้ง เคนไดทาคาซากิ โทโฮ เซนไดอิคุเอ โอซาก้าโทอิง 

รอบชิง โฮโตขุเป็นฝ่ายบุกก่อน
ยามานาชิสตาร์ทด้วย เอซ ฮายาชิเคนโกะ คนดีคนเดิม เพิ่มเติมคือลงมาปาอีกแล้ว เป็นเกมที่ 6 อาจจะเหนื่อยแต่ก็ต้องทน เพราะแทบไม่เห็นพิทเชอร์คนอื่นของยามานาชิลงสนามเลย มีแค่น้องทานากะ ลงมาช่วยแค่ 2 อินนิ่งนิดๆเท่านั้น 

ตั้งแต่เปิดทัวร์นาเม้นมา มีว้อค/เด้ดบอล เพียง 4 รอบเท่านั้น จาก 42 2/3 อินนิ่งที่ลงปา ถือเป็นพิทเชอร์ที่คอนโทรลดี มากๆ ท้อปคลาสในการแข่งขันนี้ 

และวันนี้เราจะมาเพิ่มจำนวน ว้อคให้ฮายาชิกัน เพราะเปิดเกมมาคนแรกก็วอล์คเลย เหมือนที่ชมไปเมื่อครู่คือแกล้งกัน 
3 อินนิ่งแรก ถึงทางโฮโตขุจะมีขึ้นเบสด้วยโฟร์บอล 2 ครั้ง
แต่ก็ไม่มีซักฮิตเลย 

ส่วนทางโฮโตขุ ให้น้องมากิอายุมุ ปี 2 มือขวา เบอร์ 11 ลงสตาร์ท หลังจากที่เอซคอนดิชั่นไม่ค่อยดีตั้งแต่เมื่อวาน ( คาดว่าจะต้องพักฟื้น เพราะคอนโทรลบอลไม่อยู่ )

ในด้านของน้องมากิ น่าจะเป็นคนที่ปาจำนวนอินนิ่งพอๆกับเอซโมริตะ ที่ต้องไปพักเมื่อวาน 
ถือได้ว่าเป็นกำลังสำคัญของทีม ผลงานที่ผ่านมาอยู่ในเกณฑ์ค่อนข้างดี

ปาไป 4 อินนิ่ง ทางยามานาชิทำได้เพียง 1 ฮิตเท่านั้น 

ในอินนิ่ง 4 ครึ่งแรก โฮโตขุเป็นฝ่ายบุก หลังจากที่ โฮริ และอิชิโนะทำฮิตติดต่อกัน 
ในสถานการณ์ที่ มีรันเนอร์บนเบส 2 , 3 

เอซฮายาชิ เหมือนตั้งสติไม่อยู่ ตั้งท่ากำลังจะปา แต่ลูกไม่ออกไปจากมือ
มีสถานการณ์ Balk เกิดขึ้น บนโคชิเอ็งค่ะท่านผู้ชม 
รันเนอร์เบสสามเดินกลับโฮมชิลๆ ไป 1 รัน  

ทำให้จบอินนิ่งนี้ โฮโตขุ นำไปก่อน 2-0 รัน

เหมือนจะล้ม ท่านี้เลย https://t.co/Hg7jFltdiS

ส่วนในอินนิ่ง 5 ครึ่งหลัง ทางยามานาชิเป็นฝ่ายบุก 
หลังจากที่โดนนำมาสองแต้ม คือยอมไม่ได้ 

ไม้ 8 ฮายาชิทำฮิต และทำฮิตติดต่อกันได้อีก 5ไม้  

แถมยังมี Right Error รับลูกแล้วงงส่งกลับโฮมไม่ทัน ทำให้แต้มปาเข้าไป 5 รันแล้วในกลางอินนิ่ง
กับรันเนอร์ที่เหลือทิ้งไว้ 1 คน 

หลังจากที่โดนไปแล้ว 5 รัน ทางโฮโตขุก็เปลี่ยนพิทเชอร์เป็น น้องเคะสะมะรุ ที่รับบทหนักลงมาปิดในทุกเกมที่ผ่านมา

และในรอบตีของ ซานากะ ไม้ 5 แคทเชอร์ของทางยามานาชิ 

น้องตีโฮมรันไปทางเลฟท์สแตนด์ อย่างสวยงาม เป็นโฮมรันที่ 12 ของทัวร์นาเม้นนี้

ทำให้ ยามานาชิได้แต้มในอินนิ่งนี้ไป 7 รัน เน้นๆ 

รีลิฟทีมนี้เน้นเก็บงานเกลี้ยงเบส 

แต่หลังจากนั้น ยามานาชิก็ไม่ฮิตอีกเลยแม้แต่ฮิตเดียวนะ ให้เครดิตน้องเคะสะมะรุไว้หน่อย ว่าจริงๆน้องปาดี มาลั่นตรงโฮมรันแค่นี้ 

ส่วนทางโฮโตขุ หลังจากโดนไป 7 รันในอินนิ่งเดียว ทุกคนเริ่มล้า เริ่มท้อ

แต่ก็ยังพยายามตีขึ้นเบส ฮิตเรื่อยๆ

จนมีโอกาสทำแต้มในอินนิ่ง 8 อีกครั้ง ในรอบตีของ อิชิโนะ ไม้ 4 

 

น้องตีกระดอนไปทางเบส 1 ทำให้รันเนอร์เบส 3 วิ่งกลับโฮมทัน เอาคืนได้ 1 แต้มเป็น 7-3 รัน 

สองทีมนี้จำนวนฮิตไม่ต่างกัน แต่ ยามานาชิ ตี 6 ฮิตในอินนิ่งเดียว (ต้องบอกว่า อินนิ่งนั้นอินนิ่งเดียวจริงๆ อินนิ่งอื่นไม่ได้ฮิต มีอินนิ่งแรกที่โอกาฮาระฮิตขึ้นเบสได้ อีก 1)
ส่วนโฮโตขุ ตี 6 ฮิตแบบแยกอินนิ่ง ก็เลยทำให้ไม่ได้แต้ม

จบเกม ยามานาชิกักขุอิน ชนะไปด้วย คะแนน 7-3 รัน 
และเป็นแชมป์ครั้งแรกของโรงเรียนยามานาชิ และ ครั้งแรกของจังหวัดยามานาชิ

ยินดีด้วยจริงๆ เป็นรุ่นที่ได้บันทึกในประวัติศาสตร์เลย ยินดีที่ได้เป็นสักขีพยานค่ะ

จนจบเกมนี้ เอซฮายาชิเคนโกะของทางยามานาชิ ได้บันทึกอีกประวัติศาสตร์ ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
คือจำนวนลูกพิชสูงที่สุดในการแข่งเซมบัตสึ (หลังปี 1970)

772 โทโมฮิโระ อันราคุ (ไซบิ)

765 ทาคาชิ มารุยามะ (ไอโคไดเมเด็น)

728 ริกิยะ สึกุกาวะ (โตไกไดซางามิ)

719 คาซึฮิโกะ อุชิจิมะ (นามิโช)

712 โนบุยูกิ ทาคัตสึกะ (จิเบงวาคายามะ)

705 ยูยะ ฟุคุอิ (ไซบิ)

696 เคนโกะ ฮายาชิ (ยามานาชิกักคุอิน) 🆕

692 ฮิโรชิ โอกาวะ ( อุวะจิมะฮิงาชิ)

689 ชิมาบุคุโระ โยสึเกะ (โคนัน)

686 อากิโนริ โคบายาชิ (เทย์เคียว)

สัมภาษณ์น้องฮายาชิ น้องออกมาบอกว่า 
ด้วยความที่ตั้งใจไว้ว่าจะสตาร์ททุกเกมติดต่อกัน เลยกำหนดจำนวนลูกพิชให้ได้น้อยที่สุดในแต่ละเกม 
และด้วยความที่แบตเตอร์ทีมตรงข้ามน่าจะสามารถตีและทำแต้มได้แน่นอน จึงกำหนดให้แต่ละเกมเสียรันได้ไม่เกิน 3 รันด้วย การแข่งขันนี้ตั้งใจที่จะขว้างให้สนุกตั้งแต่รอบแรก ก็เลยดีใจที่ผ่านพ้นมาได้ และขอบคุณทุกแรงสนับสนุนจากทั้งในสนามและทางบ้าน แต่มันจะไม่มีความหมายเลยถ้าไม่ได้เป็นตัวแทนจังหวัด และชนะโคชิเอ็งหน้าร้อน น้องบอกว่าไม่ได้จะอวดดี แต่จะพยายามเพิ่มทักษะที่ตัวเองขาดไปในฐานะพิทเชอร์ในเซมบัตสึนี้ 

ทิ้งท้ายไว้หลังจบเซมบัตสึ ก็จะมีรายชื่อ U18 ปีนี้

ดราฟท์แรกมาแล้ว ก็มีคนที่เล็งๆไว้ตามคาด
เชิญที่นิกกังสปอร์ตค่ะ