2019.09.26- 29 FIBA Asia Champions Cup

 รีพอร์ตของ 30/09/2019
(ของ 29เนี่ย ไปไหนนน นานแล้วหาไม่เจอ แงแต่ไปมานะ แต่เพิ่งมาอัพ คิดได้55)

วันนี้รอบ Final ของ FIBA Asia Champions Cup 2019 in Thailand #FIBAAsiaCC

แข่ง18.00 คู่ชิง สโมสร Alvark Tokyo จากญี่ปุ่น พบกับ Al Riyadi จากเลบานอน 

แข่งที่สนามเดิมค่ะ Mono29

ตารางแข่ง

รอบนี้ก็เช่นเดิม ซื้อตั๋ว 200 แต่โดนบิ๊วให้ไปvvip 3500 อะเคร จัดไป เราไปทำหน้าที่ใต้แป้นบาส

ที่นั่งมุมดีเสมอ

แรกๆหวาดเสียวนิดหน่อยเพราะเบอร์25เลบานอนเก่งมาก แบบ14แต้มแรก ทำอยู่คนเดียว  ไปเร่นคนเดียวเรยมั้ย

qแรกเล่นพอสูสีๆ โค้ชลูก้าเห็นท่าไม่โอเค เลยเปลี่ยนเซ็ตนักกีฬา

เอาสายบวกลงหมดเลย พี่เกงกิเบอร์1 สุสซังเบอร์11 มาชุวัลเซมไปเบอร์12
พี่อเล็กเบอร์53 อีกคนน่าจะเป็นโจจิเบอร์15 แค่นี้ก็มันส์แล้ว

เพราะ1กับ11 ผลักมาผลักกลับ ไม่โกง ดันมาดันกลับ ดันกันจนล้ม

จบq2ฟาล์วกันคนละ4ที มันใช่หรอ55555

แต่ก็เป็นผลดี โตเกียวนำอยู่พอสมควร จบq2แบบ 47-25ไรงี้ ก็คิดว่าโอเค ถ้าเล่นแบบนี้ไปเรื่อยๆ แต่มันจะเรื่อยไม่ได้ เพราะมันมีคนใกล้ฟาล์วเอาท์แล้ว!! ทีนี้ หลังจบq2

เบอร์1กะ11ก็พักกันก่อน ซักพัก....

พี่เซยะเบอร์3 ก็คือชู๊ตสามแต้มเก่งมาก เล่นได้ดึงได้ กัปตันเบอร์7ก็ลงไป

ตัดภาพมาที่อุปกรณ์เชียร์ของพวกเรา เอาหน้าโค้ชลูก้ามาข่มขวัญ

จริงๆวันนี้ญปฟาล์วเยอะกว่าฝั่งนู้นมาก เพราะให้พวกเล่นแรงๆลง

คุณสุดะเบอร์11 เหมาะกับalvarkมากนะ เข้ามาปุ๊ปบรรยากาศทีมเปลี่ยนอ่ะ ทุกคนดูกล้ามากขึ้น  สมัยก่อนพี่เบอร์1 ยังไม่ค่อยกล้าขนาดนี้ พอมีเพื่อนสายบวกละเหมือนฮึกเหิม

จบเกมด้วยคะแนน98-74  เป็นแชมป์เอเชียจ้าๆๆๆ
เบอร์25เลบานอนทำคนเดียว30กว่าแต้มนะ เก่งไป

แต่อีกฝ่ายเก่งจริงๆๆๆ

ตอนกลับมีถ่ายรูปรวมด้วย แบบว่าแชมป์ ฮี่ๆ
บรรยากาศต่างกับตอน 2018เลย
เศร้าที่ปีนี้ไม่มีทาคุมิเพราะน้องย้ายทีมไป T^T 

ตัดภาพมาที่บรรยากาศข้างนอก
อันนี้ถ่ายตอนกลางวัน

สุซังงงงง

ตอนนี้ที่อัพบล้อก 2021 แล้ว สุซังย้ายทีมไปนาโงย่าดอลฟิ่นละ ไปอยู่กับทาคุมิ

2018.10.02 FIBA Asia Champions Cup

สวัสดีค่ะ พบกันอีกแล้ว ณ สนามบาสที่เดิม

วันนี้กะว่าจะไม่มา แต่ก็มาจนได้ ทำไมกันนะ ถึงสนามแบบก่อนเวลาแข่งครึ่งชั่วโมง

วันนี้เป็นรอบ Final ของ Fiba asia champions cup 2018

แข่งเวลา 20.30 

โดยสโมสร alvark tokyo แชมป์จากญี่ปุ่น พบกับ petrochimi จาก อิหร่าน

มีคลิปย้อนหลังเรียบร้อย คลิ๊ก

ซื้อตั๋วไปตรงAway TeamแถวB หลังนักกีฬาเช่นเคย ตั๋วราคา 200 บาทค่ะ 

ถูกมาก สมควรแก่การมาชมบ่อยๆจริงๆถ้าไม่ติดว่าสนามไกล

พอเดินเข้ามา เพื่อนชาวญี่ปุ่นที่เพิ่งรู้จักกันเมื่อวาน2คน(เป็นแฟนของทานากะไดกิคุงเบอร์24)

ก็ให้บัตร Vip ตรงที่นั่ง 3500 บาทมา และชวนให้ไปนั่งด้วยกัน

คิระคิระบีบีมีเพื่อนแล้ว ไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป

ก็ถือเป็นประสบการณ์ใหม่เพราะถ้ามาเองคงไม่ซื้อตรงนี้

(รูปสนามจากเพจ งดงาม ที่ไทยอ่ะ ฝันมานานว่าอยากดูในสนามบรรยากาศแบบนี้ เป็นจริงแล้ว)

ที่นั่งVipก็จะเป็นโซนฝั่งแป้นบาสทั้ง 2 ด้าน เห็นชัดเจนประหนึ่งลงไปเล่นเอง

แบบนี้....

ที่ที่ดีที่สุดก็อันตรายที่สุดเช่นกัน เพราะลูกบาสกระเด็นมาบ่อยมาก

**เม้าท์ไทม์**

เพื่อนใหม่เราสองคนนี้ดีมาก บินตามมาเชียร์จากญี่ปุ่นโดยเฉพาะ

ดีอ่ะ ได้เพื่อนเม้าท์มอย

ได้คุยเรื่องทาคุมิเบอร์2ลูกรักเราและลีคมหาลัยต่างๆ

เค้าบอกว่า ทาคุมิคุงกับบาบะคุงเพิ่งเข้าทีมมา 

ในบรรดานักกีฬาทีมโปร คนก็จะเอ็นดูเพราะเด็ก สดใส แค่เห็นก็รู้สึกฮีลลิ่ง
พลังงานล้นมาก ทำนองนี้.....(คนอื่นอายุ27 30 33ประมาณนี้)

ทั้งนี้ คุยเรื่องลีคมหาลัย เพราะเราไปฟอลไอจีเขา เห็นว่ามีรูปชูโตะคุงก็เลยถามไปว่า
ชูโตะคุงนี่ใช่อันโด้ชูโตะใช่ไหม  เขาบอก ใช่ๆชูซังไงตอนนี้ไปโปรแล้ว แต่ก็ยังตามต่อ
เราเลยบอกว่า ถ้าเป็นเด็กเก่า AGU เราชอบ เบอร์ 2 ชื่อฮิโนะคุง
เขาก็แบบ เหยย ดูด้วยเหรอ ฮิโนะคุงก็เป็นไทป์น่ารักเนอะ.... ชอบแบบน่ารักๆสินะ
เคยคุยด้วย เด็กคนนั้นดีด้วย บลาๆๆ
(นี่...เลย เขาเป็นไทป์เดียวกับเราแน่เลยอ่ะ หวีดอะไรน่ารักๆ ทั้งๆที่โชจังคือแมนมาก)
เราเลยบอกว่า
ก็ตามมาจากสมัยม.ปลายโทโคเลยต่อเนื่องไปลีคมหาลัย คีพทีมมาก
เขาก็  อ้อๆ ใช่ สนิทกับทาคุมิคุงนี่ สมัยมหาลัยก็เบอร์2เหมือนกัน
ถึงจะคนละม.ก็เห็นคุยกันบ่อยๆ
(ฮือออ ยิ่งกว่าสนิทอีกค่า สนิทมากกกก)
เม้าท์จนการแข่งเริ่มจ้า**

เริ่มแนะนำตัวนักกีฬาและลงสนามทีละคน
ใช่ค่ะ กล้องโฟกัสแต่เบอร์ 2
เพื่อนบอกว่า เนี่ยนั่งตรงนี้เลย เห็นหน้านักกีฬาชัดเจน เพราะหันหน้าหากันพอดี
ก็เต็มที่

จริงๆผลการแข่งเจ็บใจมาก ไม่ค่อยอยากรีพอร์ต แนะนำว่าให้ลองไปดู
กว่าจะชู๊ตได้แต่ละลูก ลำบากเหลือเกิน
เกมนี้ดูแล้วเหนื่อยมากกกก เพราะรู้สึกว่าผ่านไปสี่-ห้านาทียัง 0-0 แบบ เห้ย
ทำไมทำแต้มกันยากจัง เกิดไรขึ้น ต่อมาแจแปนก็นำไป 10-0 ใช่ค่ะ 10-0จริงๆ
จนอิหร่านต้องขอเวลานอกไปคุย ต่อมาก็เริ่มทำแต้มกันได้
วันนี้ตัวทำแต้มของเมื่อวาน อเล็กซ์เบอร์53 ดูเหนื่อยมาก
เอซวันนี้เลยเป็นทานากะคุงเบอร์24
จบq1ด้วยแต้ม 8-16 โตเกียวเป็นฝ่ายนำ
เฮดโค้ชแฮปปี้มากไม่ด่า พูดดี แต่qต่อมาเละเทะมาก 22-11
แล้วเราก็มาจุดที่โค้ชลูก้าเริ่มโมโห
ฟาล์วเยอะด้วย เยอะมาก

เครียดไปกับเขาด้วย

ตัดภาพมาที่ q4 สี่นาทีสุดท้าย
เบอร์2ก็ยังไม่ได้ลงสนาม แต้มก็ยังเสมอ  57-57 
ใครก็มีโอกาสแพ้ ถ้าพลาด

สุดท้ายก็ไม่ได้ลงสนาม เอ๊ะ  ลงสนามไปแล้วตอนซ้อม

ตอนซ้อมเขาชู้ตเข้าทุกลูกเนอะ

นั่นแหละค่ะ จบเกมทางอิหร่านชนะไป 68-64 นิดเดียวจริงๆได้แชมป์ไปครอง
เงินรางวัล 200000 usd ไปเรย งบเยอะ

อันดับก็เรียงตามนี้

1. Petrochimi (Iran)
2. Alvark Tokyo (Japan)
3. SK Knights (Korea)
4. Meralco Bolts (Philippines)
5. Mono Vampire Basketball Club (Thailand)
6. Pauian Archiland (Chinese-Taipei)
7. Al-Riyadi (Lebanon)
8. Liaoning Flying Leopards (China)

-----
หลังจบเกมคือเครียดมาก เหมือนโค้ชลูก้าก็เข้าไปอบรมอยู่นานเลย
เราก็ว่าบางทีทีมก็พลาดจริงๆ

ออกมาจากสนามเจอเด็กๆเกาหลีกำลังเตรียมกลับ
น้องๆดูแฮปปี้มากกับที่ 3อ่ะ อารมณ์ดี กันแทบทั้งทีม

โชว์ถ้วยด้วย...มีรูปอีกคนนึงถือเหรียญยืนอวดแต่ไม่ได้อยู่ในเครื่องนี้

อารมณ์ดี  คุยผสม3ภาษา ญป เกาหลี อังกฤษ รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง

แล้วก็อยู่ส่งทีมญี่ปุ่นกลับจากสนาม กอดโค้ชลูก้าไปทีนึง
โค้ชบอกแต๊งกิ้วยูกายส์ อุตส่ามาเชียร์ตั้งไกล
ก็ให้กำลังใจกันไป

สุดท้ายนี้

แอบเซฟมาจากสตอรี่เพื่อนญี่ปุ่นเพราะของตัวเองถ่ายไม่ได้ท่านี้
รูปนี้ถ่ายเมื่อวาน เพราะเมื่อวานพอมีเวลาคุย
ทาคุมิคุงสู้ๆพี่เชียร์หนูมานานแล้ว~~ อยากให้ได้ลงสนามเยอะๆบ่อยๆ

เจอกันอีกทีตอนดราฟท์โปรเบสบอลค่ะ สแตนบายแล้ว เพราะเหมือนมีชื่อน้องโอจิมะ

2018.10.01 FIBA Asia Champions Cup

หนีไปดูบาสมาอีกแล้วค่าท่านผู้ชม
แน่นอนว่าหนีไม่พ้นทีมจากญี่ปุ่นเช่นเคย
และจัดที่สนาม สเตเดียม29 เช่นเคย

รอบนี้พิเศษหน่อยเพราะตั้งใจไปดูทีม ALVARK TOKYO
เนื่องจากมีผู้เล่นที่ติดตามมาตั้งแต่ 2012 WC นานเนอะะะ
นานนน( ขนาดน้องเค้ายังบอกว่านานเลย )

เริ่มรีวิวก่อน ราคาตั๋วค่ะ ไม่แพงเลย แมทละ200บาทเท่านั้น
ซื้อเหมาทั้งวัน 500 เอง
พรุ่งนี้รอบไฟนอลแล้ว ไปกันๆ

ซื้อเรียบร้อย เป็นที่นั่งแถวB

ซึ่งก็เหมือนนั่งหน้าเพราะแถวAไม่มีใครนั่งจ้า

เข้าไปที่ช้อปข้างๆจุดขายตั๋ว

รอบนี้มีน้อย มีแต่เสื้ออย่างเดียวเป็นที่ระลึกการแข่ง

ต่างกับของเดิมเมื่อเดือนก่อนยังไงกันนะ 

หืม อ้อชื่องาน แน่นอนว่า ซื้อค่ะ....เป็นคนเห็นของที่ระลึกงานไม่ได้อ่ะ ควรต้องมี

วันนี้เป็นการแข่งรอบSemi-Finalของ 4 ทีมที่ชนะรวด

เราดูคู่สุดท้ายเป็นสโมสรญี่ปุ่น-เกาหลี

สำหรับคนที่จะมาดูก็คือ น้องไซโต้ ทาคุมิ คนนี้นี่เอง (ในทีมเบอร์2)

แคปมาจากเฝซบุ๊คเพราะติดวันที่มา ค่อนข้างเก่าเลยทีเดียว 

ลืมเอามาขอลายเซ็นด้วยอ่ะ

น้องคนนี้ในสมัยวินเทอร์คัพ 2012 เข้าถึงรอบ 8 ทีมสุดท้ายค่ะ

ไอ้หนูเบอร์15เนี่ย ตอนนั้นอยู่ปี2 แบกทีมมากๆ 

เป็นPGที่มีเปอร์เซ็นต์การส่งลูกให้คนอื่นทำคะแนนสูงสุดในการแข่งขัน

แม้จะตกรอบตั้งแต่8ทีม.... อ้อ ตอนนั้นไม่ซีเรียสเพราะแพ้ทีมแช้มป์เนอะ

ได้ตำแหน่งราชาassistในทัวร์นาเม้นท์นั้นเลยค่ะ สกิลดีอ่ะ ยังหวังให้ติดทีมชาติตั้งแต่ตอนนั้น

น้องได้รางวัลmvpของคานางาว่ามา2ปีซ้อนด้วย

ปีถัดมา ก็คือได้รองแชมป์จังหวัด ไปไม่ถึงวินเทอร์คัพค่ะ เสียดายมากๆ

พอมหาลัยก็เข้าเมจิ ได้เป็นตัวจริงลงสนามตั้งแต่เข้าไปเลยค่ะ

สกิลแบกทีมตอนอยู่เมจิ ก็คือน้องเป็น pgที่เป็นทุกอย่างให้คุณแล้ว.....

ไม่ได้อยากอวย จริงๆได้รางวัลได้แข่งเยอะกว่านี้ สตรีทบาสก็เคยชนะ 

จนมาเข้าสโมสรโปรเนี่ย 

แอบลุ้นให้มาทีมชาติตั้งแต่u18 เพราะน้องเก่งอ่ะ ส่งลูกเทพ วิ่งไว

แต่ปีนั้นเหมือนมีเทราโซโนะที่ไวกว่าแถมเป็นแชมป์ เลยไม่น่าโดนเลือก

**ที่สำคัญ น้องเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับมัตสึอิยูกิพิทเชอร์สุดรักเรา นั่นเองค่ะ

เห็นกันมาตั้งแต่อ้อนแต่ออด  2012 คือยุครุ่งเรืองของโทโคจริงๆ

พอมาอยู่ทีมนี้แล้วน้องก็คือยังดูอ่อนประสบการณ์ถ้าเทียบกับคนอื่น

เข้าสนามก่อนจ้า

ที่นั่งแถวB มุมมองก็จะประมาณนี้ ข้างหน้าเป็นเก้าอี้นักกีฬาเนาะ

อีกคนนึงที่จะขาดไม่ได้ในสโมสรนี้คือบาบะยูไดเบอร์6 คนนี้จบจากม.สึกุบะ

ก็คือเพื่อนสนิทกับทาคุมิ 

พอเรามาดูบาสสโมสรที่พวกน้องอยู่ด้วยกัน ก็คือฟีลลิ่งมหาลัยมากๆ

โชคดีที่มีคนอายุเท่าๆกันอยู่เลยไม่ซีเรียสเท่าไหร่เนอะ

คนนี้ประวัติโชกโชนมาก เก่ง

อยากรีพอร์ต แต่ง่วงมาก แต่ก็อยากอัพ

ชีวิตเศร้ามาก

ทีมนี้เล่นดีเสมอต้นเสมอปลายค่ะ

ชนะอีกแล้ว

โดยที่เรานั่งดูมาทั้งเกม  คนที่ตั้งใจมาเชียร์ 

น้องลงแค่5นาทีในควอเตอร์สุดท้าย

5555555555555555555555

ส่วนมากก็ยืนแนะนำเพื่อน จนนึกว่าเอ๊ะ นี่ผู้ช่วยโค้ชรึเปล่า

แต่ใน5นาทีสุดท้ายน้องเบอร์2ของเราก็ลงค่ะ แล้วก็ชู๊ต3แต้มได้ด้วย

มีรูปติดมาด้วย แม้จะลงน้อย

ขอบคุณรูปจากทางฟีบ้ามากค่า

FIBA ASIA 3x3 U-18

แอบบันทึกเหตุการณ์เมื่อนานมาแล้วเนอะ เป็นการเขียนย้อนหลัง ข้อมูลจึงไม่สดใหม่เท่าไหร่
เอาเท่าที่จำได้ เพราะอยากบันทึกไว้มาก

ช่วงนั้นเบลอมาก งานเข้ามาเยอะไม่ได้หยุดงานเลย พอมีวันหยุดก็เลยได้มาตามดู เพราะแข่งเป็นวันสุดท้ายแล้ว
การแข่งนี้จัดที่ไทยค่ะ จำไม่ได้ว่าเวศน์ 1 หรือเวศน์ 2 สนามกีฬาไทยญี่ปุ่นดินแดงเนอะ

FIBA ASIA 3x3 U-18
เราคุยกับเพื่อนยังสงสัยเลยว่าบาสประเภท 3ｘ3มันเล่นยังไง
ดูตัวผู้เล่นที่ทางญี่ปุ่นส่งมา ก็ไม่ได้มีชื่อเสียงในการแข่งระดับ ม.ปลายเลย
เราเลยไปค้นประวัติมา...เด็กๆพวกนี้เล่นสตรีทบาสเป็นหลัก เราก็เดาๆว่า การแข่งประเภทนี้ก็คงจะออกแนวแบบนั้น
กติกาก็คงจะไม่เหมือนบาสทั่วไปแน่ๆ พวกเวลาชู๊ตเวลาทำฟลาวอย่างงี้ สนามแข่งก็จะแคบกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด
แล้วก็จากที่ถามคนในสนามมา เขาบอกว่า ถ้าคะแนนทิ้งห่างกันเกิน 21 แต้ม สมมติ 21-0 ก็จะชนะไปเลย
ไปอ่านกฎได้ที่นี่

มีคนเดียวที่พอเคยได้ยินชื่อมาบ้าง (เพราะเป็นเพื่อนๆกันในหมู่เด็กบาสที่เราติดตามอยู่)
คือ มิซึโคชิ เรโอะ เบอร์ 9
(แต่เจ้าตัวชอบเขียนชื่อตัวเองว่า ลีโอ นะ อินี่เป็นเด็กนอก เพิ่งกลับมาจากออสเตรเลีย)

ทั้งทีมรวมตัวสำรองมีแค่นี้แหละ  4 คน ผลัดๆกันลง
เขาให้มีตัวสำรองได้แค่คนเดียวค่ะ

การแข่งรอบที่เราไปดูคือรอบ 準々決勝 รอบก่อนรองชนะเลิศ หรือ รอบ 8 ทีมนั่นเอง
ญี่ปุ่น เจอกับ ฟิลิปปินส์ ค่ะ
คือแบบบบบ เห็นชื่อฟิลิปปินส์ก็เดาได้อยู่แล้วเนอะะะ ว่าใครจะชนะ เราก็ดูเอาสนุกสนาน